Maandelijks archief: januari 2014

De minkukels aan de macht bij radio 2

Radio 2Ik krijg de laatste tijd steeds vaker het idee dat radio 2 is overgenomen door geestelijk minvermogenden. Het vorig jaar had een of ander licht een nieuwe stationskreet verzonnen: Kum tokedder (=Samen klaarkomen). De vorige was ook niet veel soeps (“De muziek zegt alles“), maar was tenminste nog Nederlands.
Nou hoop je dat zo iets onbenulligs een stille dood sterft terwijl de bedenkers haastig en opgelucht het schaamrood van hun kaken vegen. Maar nee, het lijkt er op alsof het onbenul er nog harder ingeramd moet worden. Samen klaarkomen wordt er om de haverklap geroepen. Waar bemoei je mee, zou ik zeggen.
Het onnodige en vaak zelfs volkomen stompzinnig Engels, zoals kum toekedder, is op radio 2 niet van de lucht. Sinds een tijd al weer wordt de zaterdagavond verpest door De Best of Toenait (en in het programma allerlei variaties daarop) en het lijkt er op of de voormalige platendraaiers steeds meer moeten babbelen. Of zwetsen, is eigenlijk een beter woord. De kreet “De muziek zegt alles” was al een gotspe (waarom lul je dan zo veel?), maar er lijkt nu geen enkele maat op te staan. Dat gezwets wordt voortdurend ontsierd door veel onbenullig Engels, naast het onbenullige Nederlands.
Omdat radio maken op basis van lijstjes lekker makkelijk is, konden de radio 2-makers niet zo makkelijk afscheid nemen van de top 2000. Dus bedenken we weer iets briljants: Hai faif; de muziek uit vijf decennia (moeilijk woord!): de sixties, seffenties, eties, najnties en sieroos. Het is werkelijk verbluffend. Hoe kom je er op? Zou er een netcoördinator verantwoordelijk voor die onzin zijn? Zou die zich niet (moeten) schamen?
Het probleem zal wel zijn dat het volstrekt onduidelijk is wat de functie van radio 2 is. Licht informatief omzoomd door ouwelullenmuziek? Zoiets? Dus bellen we weer een toegewijde luisteraar die net aan de tomatensoep zit. Samen klaarkomen, toch.
Laat vallen die treurnis, zou je dan zeggen. Heb ik al gedaan, maar soms word ik met dat onbenul geconfronteerd en schiet ik in een domme stress. Muziek is echt veel verteerbaarder als daar niet een of andere onbenul, Frits Spits-kloon of ander warhoofd door- en omheen zit te kletsen. Informatie levert radio2 sowieso nooit op.
Het is ooit anders geweest, heb ik het idee, maar wat goed was moest wijken zoals het “Theater van het sentiment” en het programma van Mart Smeets (nee, ik ben geen fan van Smeets). Er is maar een remedie voor radio 2: een zachte dood.