Heeft Engels nog toekomst in de EU?

Van diverse kanten wordt geklaagd dat de Griekse mevrouw Androulla Vassiliou, EU-commissaris voor onderwijs, cultuur en meertaligheid, een toespraak over de zegeningen in het Engels hield en dat die op de stek van de Europese Commissie ook alleen maar in het Engels te lezen was. Die weinigtaligheid zou een trend zijn. Al vaker hebben zelfverloochenende Europarlementariërs, waaronder diverse Nederlanders, en ander ongerief aangedrongen op een gemeenschappelijke EU-taal. Dat zou dan het Engels worden. Tot nu toe is die wens steeds genegeerd en officieel zegt de EU dat meertaligheid een groot goed is, een van de grote charmes van het oude werelddeel. In de praktijk is die officieel aangehangen altaligheid ver te zoeken. Een groot deel van de EU-publicaties is maar in een beperkt aantal EU-talen verkrijgbaar, bij het Europese octrooibureau zijn de ‘kleine’ talen geschrapt en ga zo maar door. Om dat te controleren hoef je maar even door de webpagina’s van de Europese Unie en haar instituten te bladeren. Alle EU-talen zijn gelijk alleen zijn sommige talen gelijker dan de andere talen met één Oppertaal: het Engels. Nederlanders vinden dat geen probleem, want ze spreken toch zo goed Engels, ook al lijkt het er op dat onze Sandertje Dekker daar niet zo zeker van is.

Ondertussen ziet het er naar uit dat de Britten zich klaar maken om uit de EU te stappen (of dat ook gebeurt is maar zeer de vraag). Wat, bedacht ik me bij het verhaal over onze Griekse mevrouw, zou er met het Engels gebeuren in de EU als de Britten er daadwerkelijk uit stappen? Verdwijnt het Engels dan als officiële EU-taal en daarmee uit Brussel? Of ‘redden’ de Ieren het Engels als EU-taal (ik weet dat ook het Iers een EU-taal is geworden, maar de Ieren konden in eerste instantie leven met het Engels)? Welke toeren zullen de Europese Anglomanen dan uithalen om het zozeer gekoesterde, magistrale Engels, of de speciale variant daarvan die binnen de EU in zwang is, voor de EU te behouden? Het lijken me prikkelende vragen en wie het weet mag het zeggen.

4 thoughts on “Heeft Engels nog toekomst in de EU?

  1. Ik vind het inderdaad niet slim (=dom) wat de Ieren in eerste instantie gedaan hebben (namelijk Engels als hun taal te accepteren). Overigens moest Vlaanderen eind jaren 50 het Nederlands al als officiële taal van de EEG redden. Nederland kon leven bij het Frans, Duits en Italiaans. Toen al. Er zijn gradaties van domheid…

  2. Ik val heel erg over die ‘domme Ieren’. Zij verloren hun taal in de 19e en begin 20e eeuw. Ierland ging gebukt onder extreme armoede en onderdruking door de Britten en ze hadden een vernietigende hongersnood achter de rug. Zij hadden dus een geldige reden: door Engels te gaan spreken hoopten zij aan de armoede te ontsnappen en zo hun kinderen een betere toekomst te geven. Wij Nederlanders geven onze taal op als hielenlikkers van Amerika en Groot-Britannië. Dat is veel en veel erger dan wat de Ieren deden. Het streven in Ierland is nu het land tweetalig te maken. De economische crisis is voorbij en Ierland krabbelt weer op. Dat zal waarschijnlijk leiden tot een grotere inspanning om het Iers weer terug te brengen. Ik vrees dat de Brexit niet zal bijdragen tot het terugdringen van de verengelsing. Er is ook nog een ander land waarvan wij zo graag de hielen likken: de Verenigde Staten en als de mentaliteit niet verandert zal de verengelsing gewoon doorgaan en Dekkertje kan doorgaan met onze taal de nek om te draaien.

  3. Het zou natuurlijk heel vreemd zijn dat als GB er uit stapt Engels gehandhaafd zou worden als EU-taal. Of redden die domme Ieren (die ooit hun taal weggaven voor het Engels, maar daar later op terugkwamen toen het leed al was geschied) het Engels? De Brexit zou toch een mooie gelegenheid zijn om op een neutrale lingua franca over te stappen, maar ik vrees dat dat een droom is…

  4. Interessante vraagstelling. In mijn jaren van betrokkenheid bij de EU heb ik de invloed van het Engels zien toenemen ten koste van (vooral) het Frans. Misschien toevallig, maar in die jaren was er ook sprake van een sterke uitbreiding van de EU met nieuwe lidstaten waar Engels de dominante tweede (wereld)taal is: Denemarken, Zweden, Finland, diverse Oost-Europese landen. Als het Verenigd Koninkrijk zou uittreden zal dat vast resulteren in een minder grote rol van het Engels, maar degenen die in en om de EU actief zijn zullen toch een ‘lingua franca’ nodig hebben, en voor velen blijft dat Engels.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.