Categorie archief: Zonder categorie

De minkukels aan de macht bij radio 2

Radio 2Ik krijg de laatste tijd steeds vaker het idee dat radio 2 is overgenomen door geestelijk minvermogenden. Het vorig jaar had een of ander licht een nieuwe stationskreet verzonnen: Kum tokedder (=Samen klaarkomen). De vorige was ook niet veel soeps (“De muziek zegt alles“), maar was tenminste nog Nederlands.
Nou hoop je dat zo iets onbenulligs een stille dood sterft terwijl de bedenkers haastig en opgelucht het schaamrood van hun kaken vegen. Maar nee, het lijkt er op alsof het onbenul er nog harder ingeramd moet worden. Samen klaarkomen wordt er om de haverklap geroepen. Waar bemoei je mee, zou ik zeggen.
Het onnodige en vaak zelfs volkomen stompzinnig Engels, zoals kum toekedder, is op radio 2 niet van de lucht. Sinds een tijd al weer wordt de zaterdagavond verpest door De Best of Toenait (en in het programma allerlei variaties daarop) en het lijkt er op of de voormalige platendraaiers steeds meer moeten babbelen. Of zwetsen, is eigenlijk een beter woord. De kreet “De muziek zegt alles” was al een gotspe (waarom lul je dan zo veel?), maar er lijkt nu geen enkele maat op te staan. Dat gezwets wordt voortdurend ontsierd door veel onbenullig Engels, naast het onbenullige Nederlands.
Omdat radio maken op basis van lijstjes lekker makkelijk is, konden de radio 2-makers niet zo makkelijk afscheid nemen van de top 2000. Dus bedenken we weer iets briljants: Hai faif; de muziek uit vijf decennia (moeilijk woord!): de sixties, seffenties, eties, najnties en sieroos. Het is werkelijk verbluffend. Hoe kom je er op? Zou er een netcoördinator verantwoordelijk voor die onzin zijn? Zou die zich niet (moeten) schamen?
Het probleem zal wel zijn dat het volstrekt onduidelijk is wat de functie van radio 2 is. Licht informatief omzoomd door ouwelullenmuziek? Zoiets? Dus bellen we weer een toegewijde luisteraar die net aan de tomatensoep zit. Samen klaarkomen, toch.
Laat vallen die treurnis, zou je dan zeggen. Heb ik al gedaan, maar soms word ik met dat onbenul geconfronteerd en schiet ik in een domme stress. Muziek is echt veel verteerbaarder als daar niet een of andere onbenul, Frits Spits-kloon of ander warhoofd door- en omheen zit te kletsen. Informatie levert radio2 sowieso nooit op.
Het is ooit anders geweest, heb ik het idee, maar wat goed was moest wijken zoals het “Theater van het sentiment” en het programma van Mart Smeets (nee, ik ben geen fan van Smeets). Er is maar een remedie voor radio 2: een zachte dood.

Wordt dat machinevertalen ooit wat?

Google Translate slaat er al een aardige slag naar als er teksten vertaald moeten worden, maar het resultaat is vaak houterig en toch niet altijd even begrijpelijk. Microsoft werkt al een tijdje aan machinevertalen en het lijkt er op (mijn Chinees is niet meer wat het geweest is) dat een Chinees gehoor enthousiast is over het resultaat. Elke keer als het knauwende Amerikaanse wordt vertaald in het, naar ik aanneem, Mandarijn, stijgt er ten minste een klaterend applaus op. Nou zegt die meneer van Microsoft niet van die heel moeilijke dingen. Dat zal dus wel goed zitten met de vertaling, maar het probleem is of het ook gaat lukken als de tekst wat lastiger wordt. Microsoft zou niet met klanken (fonemen) werken, maar met combinaties van 3 fonemen (= 1 senon). In het Engels hebben we het dan over zo’n 9000 zogeheten senonen (zo noemt express.be die). Dat zou het vertaalresultaat aanzienlijk verbeteren (lees ook mijn artikel op sync.nl ).
Hoe dan ook, het lijkt weer een stapje op weg naar het verdwijnen van de tolken van internationale vergaderingen (zonder dat iedereen de voertaal hoeft te beheersen) en, hopelijk, van de onvermijdelijkheid van het steenkolenengels. Lekker Nederlands praten met een Pekinees. Ik zou er zó voor op reis gaan (waar ik overigens een vrij grote hekel aan heb).

Bron: express.be

Engelse spelling een ramp

Er is waarschijnlijk geen spelling ter wereld die rampzaliger is dan de Engelse. Aan de uitspraak kan je niet horen hoe je een woord schrijft en als je het woord ziet weet je niet hoe je het moet uitspreken. engelstalige kinderen doen er drie jaar langer over om goed (=volgens de regels) te leren lezen en schrijven dan, bijvoorbeeld Spaanse kinderen, zo stelt de English Spelling Society. Volwassen ongeletterdheid ligt in de Angelsasksische wereld hoog. Bijna een kwart van de Engelstaligen is praktisch analfabeet. Dat zou de Engelstalige gemeenschap biljoenen kosten. Terwijl bij de Nederlandse zustervereniging VWS meteen duidelijk is hoe die gewenste spelling er uit ziet, kon ik dat bij die Engelse tegenhanger niet zo snel vinden. Ze schrijven hun stektekst in die schabouwelijke rampspelling. Jammer. De VWS bestaat overigens ook al weer heel wat jaren, zonder dat dat tot de gewenste wetenschappelike spelling heeft geleid (waarom niet wetensgappeluk?).

Megalulkoek aan de Nijmeegse alma mater

In Nederland kun je in een examencommissie van een universiteit terechtkomen, terwijl overduidelijk blijkt dat je geen benul hebt van wat wetenschap is. Het gaat om ene meneer Van Deemen van de Radboud-universiteit in Nijmegen. Hij verbiedt studenten scripties in de eigen taal (het Nederlands) te schrijven. Ik heb het er niet eens over dat de Radboud-universiteit daarmee de wet (de WHW) overtreedt. Van Deemen geeft bij zijn argumentatie voor het taalverbod een staaltje onwetenschappelijk redeneren ten beste dat zijn gelijke niet kent (of althans, dat zal lastig te vinden zijn). Zo’n scriptie zou een bewijs zijn dat de student het wetenschappelijke handwerk in de vingers heeft en omdat Engels nu eenmaal (dixit Van Deemen) de taal van de wetenschap is, moet zo’n exercitie in het Engels.
Wat een megalulkoek. Iemand aan een academische instelling, die er zo’n redenering uit weet te persen, zou wegens verregaande incompetentie op staande voet ontslagen moeten worden. Wat heeft de taal met de vaardigheid in het wetenschappelijk ambacht te maken?
Het is nog erger. De beroepscommissie van onze eerbiedwaardige Nijmeegse Alma Mater vroeg tijdens de beroepszaak aan Van Deemen of hij het niet vervelend vond dat de indruk gewekt was dat je aan een Nederlandse universiteit je scriptie in het Nederlands zou mogen schrijven. Ook zo’n commissie zou onmiddellijk geroyeerd moeten worden, op dezelfde gronden als Van Deemen ontslagen dient te worden. En dat allemaal op een universiteit die een aantal jaren geleden aangaf een belangrijk plaats voor het Nederlands te blijven inruimen in tegenstelling tot de Ritzen-zulo’s in Maastricht en Tilburg.

Heimwee naar het keurige Nederlands

Hans Ree schrijft in het weblog van NRC Handelsblad over het teloorgegane keurige Nederlands dat nog in 1973 bij de omroepen werd gesproken naar aanleiding van een filmpje over het Hoogovensschaaktoernooi uit dat jaar. Kom daar nu nog eens om, moppert hij. Het lijkt wel of de taal die tegenwoordig gesproken wordt een totaal andere is, in ieder geval lastig te leren voor buitenlanders.
Gemopper van een oudere man? Misschien, maar dat het hedendaagse Nederlands bij de publieken en commerciëlen soms pijn aan de oren doet, valt toch moeilijk te ontkennen? Dat Vlamingen Nederlandse series ondertitelen is dan een vervelende maar logische ontwikkeling…
Of is dit ook gemopper van een oudere man?

Rijken en grijpen

Ik las het in een persbericht van de RUG: rijken en grijpen; over een onderzoekje bij zuigelingen. Ik gooide het persbericht weg en dacht toen: misschien aardig voor Reactor. Ik kon het niet meer vinden. Toen gegoogeld op “rijken en grijpen”: 7 treffers. Daarvan was er 1 terecht, de andere zes lieten welgestelden een armbeweging maken. Dat persbericht van de RUG zat er niet bij. Fluks verdonkeremaand? Dat moet je toch pijn aan je ogen doen als spellinggevoelige universiteitsvoorlichter? Of heeft het te maken met de verdweinende (kennis van de) Nederlandse taal aan de Nederlandse universiteiten?

Leiden in last

Bij het Leiden University Centre for Linguistics (LUCL), Universiteit Leiden is er per 1 september 2008 plaats voor twee aio’s in het programma ‘Letters as loot. Towards a non-standard view on the history of Dutch’, dat geleid wordt door prof. dr. M.J. van der Wal, KNAW-Muller-hoogleraar Geschiedenis van het Nederlands.
Centraal in het onderzoeksprogramma staat de unieke collectie Nederlandse brieven in de National Archives (Kew, UK). Dit materiaal wordt onderzocht in drie nauw aan elkaar gerelateerde subprojecten:
Everyday Dutch of the lower and middle classes. Private letters in times of war (1665-1674) – aio-project;
A perspective from below. Private letters versus printed uniformity (1776-1784) – aio-project;
Filling the gaps: rewriting the history of Dutch (project van postdoc en programmaleider).
Gevraagd:
Voor de subprojecten 1 en 2 worden twee promovendi gezocht met bijzondere interesse voor taalwetenschappelijke vragen die met de diachrone ‘language from below’-benadering samenhangen en met enthousiasme voor nauwe samenwerking binnen het onderzoeksteam.

Zo luidt de tekst van een personeelsadvertentie in Neder-L, een elektronisch tijdschrift voor de neerlandistiek. Zelfs een bestudering van het Nederlands schijnt niet meer in het Nederlands te kunnen. Maar ja, Kew ligt natuurlijk in het Verenigd Koninkrijk en ze zouden daar eens mogen ontdekken dat ze in Nederland Nederlands praten. Van de neerlandici moet het Nederlands het (niet) hebben….