Tagarchief: publieke omroep

Zingen in het Engels is normaal

RoosbeefIn Nederland moet je je als zanger(es) verantwoorden als je in het Nederlands zingt. Als iemand in het Engels zingt dan worden daar geen vragen naar gesteld. Onlangs vond  een directeur  van Buma Cultuur Frank Helmink dat er wel erg weinig Nederlandstalig op de Nederlandse publieke omroep is te horen: slechts 4,6% van de meest gedraaide nummers is Nederlandstalig. Hij was niet voor quota. De publieke omroep trok zich niks van Helmink aan en ging onverdroten door met het uitzenden van bijna uitsluitend angelsaksische muziek.

Nu ben ik niet voor een quotum verplicht Nederlandstalig want Nederlandstalig betekent niet dat het ook goede muziek is, maar het kwaliteitskenmerk kan niet het kriterium zijn, tenminste niet op het immens populaire station radio 2. Een groot deel van de muziek die daar gedraaid wordt is het draaien niet waard. De weinige Nederlandstalige muziek die er wel gedraaid wordt, zoals Bluf en Guus Meeuwis, kun je ook niet echt topklasse noemen. Goed, smaken verschillen.
Schunniger is dat je op radio 2 zelden Nederlandstalige muziek hoort die alleszins de moeite waard is. De prachtige eerste soloplaat die Henny Vrienten na Doe Maar ooit maakte (ergens rond 1991) heb ik nooit bij de publieke omroep gedraaid gehoord, een geweldige artiest als Bram Vermeulen hoorde je al zelden op radio 2, maar nu nooit meer. Roosbeef, Alex Roeka, de Nieuwe Snaar en Spinvis, alle zeer de moeite waard, bestaan niet als je de muziek op radio 2 beluistert. De prachtige Thé Lau werd pas gedraaid toen hij, letterlijk, op sterven na dood was en toen hij dood was, was ook dat afgelopen. Ik heb me al vaker afgevraagd wat er toch met die Hollanders is. Lijden ze aan zelfhaat, aan een minderwaardigheidscomplex? Zeg het maar. Aan de kwaliteit van de Nederlandstalige muziek (en daar heb ik de België gemaakte muziek nog niets eens bij genoemd) kan het niet liggen.