Tagarchief: Taalstrijd

Een reus ging in stilte heen

Pas vandaag las ik dat Piet Paardekooper vorig week is overleden. Hij was niet in de wieg gesmoord (want 92). Ik leerde hem ‘kennen’ via zijn serie radiopraatjes in de jaren ’60 over het Nederlands in België. Dat heeft kennelijk zo’n indruk om me gemaakt dat ik van die taal ben gaan houden. Dat is natuurlijk niet zo slim, maar daar wil ik het niet over hebben.
Prof.dr.P.C.Paardekooper Er is, wat mij betreft, een reus heen gegaan. Iemand die zich druk maakte over het Nederlands (e.o.) en daar, aanvankelijk tenminste, gehoor voor vond. Zijn wetenschappelike spelling heeft het nooit gehaald, maar dit was een taalkundige die hart had voor zijn taal en daar voor uit kwam. Dat is iets wat, zo krijg ik telkens weer de indruk, bij moderne taalkundigen ontbreekt. Taal is een wetenschappelijk object en daar moet je niet emotioneel over doen. Talen komen en talen gaan en zo’n lange (of korte) doodstrijd is toch een buitengewoon interessant proces om te volgen? Nou dan.
Er zijn vele leraren en hoogleraren die zich beroepshalve met mijn taal bezig houden. Hoor je die wel eens over de alom heersende anglowaan? Als dat zo is dan hebben ze een iel stemmetje. Het gaat zoals het gaat, zou mijn (ook) oude vader zeggen, maar is taal echt zo’n waardeloos object dat niet de moeite waard is om voor te strijden? Hooguit een object dat je kunt bestuderen? Ik heb het vaker gezegd en zeg het bij wijze van afscheid van een reus: een taal is een rijk bezit (wees daar zuinig op).